Ενας χρονος απο το μαυρο στην ΕΡΤ

images

Τελικά πού εκπέμπει η Δημοκρατία; Στο σταθμό που την άκουγα τώρα ακούω κάτι αλλο. Μου φαίνεται οτι κάποιος προσπαθεί να πει μια λέξη, μα δεν την ακούω καθαρά. Κουνάω λίγο την κεραία. Είμαι και μονος στο σπίτι και δεν μπορώ να ρωτήσω κανέναν αν κατάλαβε κάτι. Μα η λέξη ακούγεται τώρα πιο καθαρά. Και πιο δυνατά. Ολοένα και δυναμώνει. Και δυναμώνει. Πλέον την ακούω τόσο καθαρά και δυνατά που ανησυχώ μήπως ενοχλήσω τους γειτονίες. “ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ”! Και ξαφνικά ακούω παλι το βουητό…

Το λουκέτο στην ΕΡΤ απέδειξε το ποσο αδίστακτη είναι τελικά η υπεύθυνη συγκυβέρνηση. Η βροντερή δήλωση του τότε καμαρωτού κυβερνητικού εκπρόσωπου, πως η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει την ΕΡΤ, χαρακτηρίζοντας την παράλληλα ως σκάνδαλο που δεν τόλμησε να αγγίξει κανείς, έμεινε στην ιστορία.

Η ΕΡΤ δεν ήταν η αρχή, και από οτι αποδείχθηκε στη συνέχεια, ούτε και το τέλος.

Παλιά, έκοβαν τις ταινίες για μια φράση. Άσχετοι, διάβαζαν τα γράμματα που έστελναν οι μανάδες στα παιδιά τους και οι αρραβωνιαρηδες στις αγαπημένες τους μην τυχόν και εμπεριέχεται κανένας αγωνιστικος χαιρετισμός. Τα διάβαζαν και γελούσαν. Και μετα τα έσκιζαν, τα έκαναν σαΐτες.

Στη σύγχρονη εποχή, η λογοκρισία διογκώνεται ελαφρώς …διαφορετικά. Μεγαλοκαναλαρχες κόβουν, τη μια μετα την αλλη, κάθε εκπομπή που μπορεί να τους ενοχλήσει στο ελάχιστο. Στα δικα μου τα μάτια, που δεν έχουν δει πολλά, ξεκίνησε με το «Infowar» και την «Ελληνοφρενεια» στο Skai. Αρχικά τηλεοπτικά, στη συνέχεια και ραδιοφωνικά. Ακολούθησε το εξαιρετικο, αλλά ενοχλητικο για πολλούς «κουτι της Πανδώρας», το «ΡΧΣ (ρεπορτάζ χωρίς σύνορα)», συγκεκριμένες εκπομπές του «Εξάντα» κλπ.

Και βέβαια, υπήρχε λογος που έκλεισε η ΕΡΤ. Οχι επειδή επρόκειτο για σκάνδαλο η’ γιατί έπρεπε να γίνουν διαρθρωτικές αλλαγές. Ούτε επειδή το επέβαλε κάποια τρόικα. Η ΕΡΤ έκλεισε για τις συνεχόμενες και επαναλαμβανόμενες απεργίες. Γιατί εξέπεμπαν για σειρά ημερών με έναν υπερτιτλο “Φτώχεια Γιατί;” σε κάθε τους πρόγραμμα. Γιατί δήλωναν πως απεργούν ενάντια στα άδικα και απάνθρωπα μετρα φτωχοποίησης του ελληνικού λαού. Γιατί αντιστάθηκαν. Γιατί ήταν αγκάθι στον πισινο τους. Ήταν ενας άλυτος κόμπος στο λαιμό τους. Αλλά κάποιος ελεγε πως «οτι δε λύνεται, κόβεται. Σπαθί!» Αυτο ακολουθήσαν πιστά.

Οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ ξανά-αντιστάθηκαν. Αυτή τη φορά με τη στήριξη Ευρωπαϊκών συνεργείων μεταδόσεων. Με το εθελοντικο απεργιακο πρόγραμμα των δημοσιογράφων. Με χιλιάδες αλληλέγγυο κόσμο στο πλευρό τους…

Σε κάποιο δωμάτιο του Ραδιομεγαρου ακούστηκε ενα …”Ψυχή Βαθιά”. Και ήταν τόσο δυνατό, που ακούστηκε σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Σε κάποια αίθουσα του Ραδιομεγαρου, υπο το βλέμμα του ιδίου του πολιτισμού, μια δακρυσμένη χορωδία ψυχορραγεί, τραγουδώντας τον εθνικο ύμνο.