El 68 – Tο αίμα κυλάει ακόμα

images (11)

Πόλη του Μεξικού, Συνοικία Τλατέλολκο, 1968.

Η Πόλη του Μεξικού προετοιμάζεται να διοργανώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Χιλιάδες πολίτες, στην πλειοψηφία τους φοιτητές, αντιδρούν στην ανάθεση των αγώνων, δημιουργώντας παράλληλα ένα κίνημα αντίστασης, άνευ προηγουμένου.

Οι μαζικές διαδηλώσεις ξεκινούν από τον Ιούλιο, δηλαδή, τρεις μήνες πριν από την έναρξη των αγώνων. Η βίαια καταστολή από την αστυνομία, καταλήγει στις 26 Ιουλίου σε ολονύκτιες οδομαχίες, χιλιάδες τραυματισμούς και συλλήψεις.

tlatelolco-arrest images (10)

Τους επόμενους μήνες, το κίνημα απέκτησε έναν διαφορετικό χαρακτήρα, ξεφεύγοντας από τον πρωταρχικό του στόχο, δηλαδή την αποτροπή διοργάνωσης των αγώνων. Οι φοιτητές οργανώθηκαν και δημιούργησαν ένα σύνολο ηχηρής αμφισβήτησης προς την αυταρχική εξουσία του PRI (κυβερνών κόμμα, οριζόμενο ως επαναστατικό και προερχόμενο από τη μεξικανική επανάσταση).

Το Σεπτέμβριο του 1968, οι φοιτητές ξεκίνησαν τις διαδηλώσεις τους με ειρηνικό χαρακτήρα, διαλαλώντας πως δεν θα εμπόδιζαν την διεξαγωγή των αγώνων. Ο πρόεδρος όμως του PRI, Γκουστάβο Ντίας Ορδάς έκρινε πως επρόκειτο για μια εξελισσόμενη απειλή για τους Ολυμπιακούς αγώνες. Οι φοιτητές με σημαίες τους, τις φωτογραφίες των Τσε, Χο Τσι Μινχ, Εμιλιάνο Ζαπάτα και Πάντσο Βιγια, ξαναβγήκαν στο δρόμο σε μια πορεία 250.000 ανθρώπων, στις 13 Σεπτεμβρίου.

Στις 2 Οκτωβρίου, οι κατασταλτικές δυνάμεις απάντησαν, καταλαμβάνωντας το Εθνικό Πολυτεχνικό Ινστιτούτο. Η απάντηση των διαδηλωτών ήταν άμεση. Έως 15 χιλιάδες κόσμος συγκεντρώθηκε στην πλατεία «ντε λας τρες κουλτούρας» της συνοικίας του Τλατέλολκο. Ανάμεσα τους και προβοκάτορες του παραστρατιωτικού «Τάγματος Ολύμπικο», ντυμένοι με πολιτικά και λευκά μαντήλια, για να διακρίνονται μεταξύ τους.

Το απόγευμα, περίπου στις 6μμ, ένα ελικόπτερο πέταξε πάνω από την πλατεία και πέταξε τρεις φωτοβολίδες. Ήταν το σύνθημα. Ακούστηκαν πυροβολισμοί μέσα στο πλήθος. Ο κόσμος πανικόβλητος άρχισε να διαλύεται, τρέχοντας αριστερά-δεξιά. Οι πυροβολισμοί συνεχίστηκαν. Μεσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μετατράπηκαν σε ριπές. Οι διαδηλωτές άρχισαν να πέφτουν ο ένας μετά τον άλλο. Κάποιοι πήγαν να διαφύγουν και πυροβολήθηκαν στην πλάτη. Άλλοι έτρεξαν προς την εκκλησία της πλατείας, μα δεν τους άνοιξαν.

Μακελειό. Περισσότεροι από 300 άνθρωποι νεκροί. Πάνω από 1.000 σοβαρά τραυματισμένοι. Σχεδόν 2.000 συλληφθέντες. Ο μεξικανικός στρατός μετέφερε τα πτώματα σε αεροπλάνα και τα άδειασε στον κόλπο.

«Πού πέταξαν τους νεκρούς μας; Πού τους πέταξαν, γαμώτο;»

download (2) download (3) download (4) download (5) download (6) images (12) images (13) images (14) images (15) images (16) images (17) images (18)

ContentSegment_7068409$W200_H0_R0_P0_S0_V1$Jpg

Πηγές: «LeMonde», «Tvxs»

Advertisements

H Ταϋλάνδη (ξανά) στο Γύψο

Εικόνα

6 μήνες κράτησαν οι αντικυβερνητικές εκδηλώσεις στην Ταϋλάνδη. Τα σκάνδαλα διαφθοράς το ένα πίσω από το άλλο, ξεσήκωσαν τις γειτονιές τις Νότιας Ασίας και έφεραν σε πολύ δύσκολη θέση την κυβέρνηση. 28 άτομα έχασαν τη ζωή τους. Εκατοντάδες τραυματίστηκαν. Ο πρωθυπουργός της χώρας αρνήθηκε να υποχωρήσει στις φωνές του λαού και αντ’ αυτού προτίμησε να επιβάλει μια στρατιωτική «εποπτεία».

Εικόνα

Ο στρατός της Ταϋλάνδης, τα ξημερώματα της 20ης Μαϊου 2014, επέβαλε τον στρατιωτικό νόμο με σκοπό να καταστείλει τις διαμαρτυρίες στη χώρα, χωρίς όμως να αποδέχεται -ως είθισται- τον όρο πραξικόπημα. Αντιθέτως οι στρατιωτικοί δήλωσαν, πως η συγκεκριμένη κίνηση έγινε για να «διασφαλίσει την ειρήνη και την τάξη στον τόπο».

Πρώτη κίνηση των στρατιωτικών ήταν, φυσικά, να καταλάβουν τους μεγάλους τηλεοπτικούς σταθμούς της χώρας για τους προφανείς λόγους.

Εικόνα Εικόνα

Για την Ιστορία να επισημάνουμε ότι πρόκειται για το 12ο στρατιωτικό πραξικόπημα στην ιστορία της Ταϋλάνδης από την πτώση της μοναρχίας (1932) και μετά.

Επιβάλλεται να στηριχτεί ο λαός της Ταϋλάνδης, που ξύπνησε την Τρίτη το πρωί και βρήκε τη χερσόνησο του Σιαμ υπό στρατιωτικό καθεστώς.

 

Απίστευτα στοιχεία για το «μακρινό» χρεοκοπημένο Detroit

ImageΚάποτε έσφυζε από ζωή, τώρα απλά είναι μια ρημαγμένη πόλη όπου τίποτα δεν λειτουργεί. Τα στοιχεία σοκάρουν ακόμα και τους πλέον αδιάφορους.
Ας δούμε κάποια από αυτά που θα σας αφήσουν με το στόμα ανοιχτό:
1. Το Ντιτρόιτ ήταν κάποτε η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη των ΗΠΑ, αλλά ο πληθυσμός του έχει πέσει κατά 63%.
2. Το 1960 το Ντιτρόιτ είχε το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα σε όλες τις ΗΠΑ.
3. Το χρέος της πόλης είναι 20 δισ. δολάρια, πράγμα που σημαίνει πως σε κάθε κάτοικο αντιστοιχούν 25.000 δολάρια.
4. Το 1950 στην πόλη υπήρχαν περίπου 296.000 θέσεις εργασίας στον κλάδο των κατασκευών. Σήμερα υπάρχουν λιγότερες από 27.000.
5. Ανάμεσα στον Δεκέμβριο του 2000 και τον Δεκέμβριο του 2010 χάθηκαν το 48% των θέσεων εργασίας στην πολιτεία του Μίσιγκαν.
6. Το ένα τρίτο της έκτασης του Ντιτρόιτ είναι είτε ακατοίκητο, είτε εγκαταλελειμμένο.
7. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν προς πώληση σπίτια έναντι 500 δολαρίων.
8. Τα εγκαταλελειμμένα σπίτια ανέρχονται σε 78.000.
9. Το εντυπωσιακό 47% των κατοίκων είναι αναλφάβητο.
10. Εργάζονται οι λιγότερο από τους μισούς έφηβους της πόλης.
11. Το 60% των παιδιών ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.
12. Τα έσοδα της πόλης εξαρτώνται από τη φορολόγηση των καζίνο. Υπολογίζεται πως κάθε μήνα στο ταμείο από τα καζίνο μπαίνουν περίπου 11 εκατ. δολάρια.
13. Υπάρχουν 70 επικίνδυνες «χωματερές» σε όλη την πόλη.
14. Το 40 % του φωτισμού στους δρόμους δεν λειτουργεί.
15. Τα 2/3 των ασθενοφόρων είναι ακινητοποιημένα.
16. Τα 2/3 των πάρκων της πόλης έχουν κλείσει από το 2008.
17. Λόγω έλλειψης προσωπικού τα αστυνομικά τμήματα είναι κλειστά για το κοινό 16 ώρες τη μέρα.
18. Ο δείκτης εγκληματικότητας στην πόλη είναι πέντε φορές πάνω από τον εθνικό μέσο όρο και ο δείκτης των δολοφονιών είναι 11 φορές πάνω από τον εθνικό μέσο όρο.
19. Η αστυνομία εξιχνιάζει μόλις το 10% των υποθέσεων που αναλαμβάνει.
20. Ο μέσος όρος αναμονής μιας κλήσης σε αστυνομικό τμήμα του Ντιτρόιτ είναι 58 λεπτά!
21. Η εγκληματικότητα έχει ανέβει τόσο που η αστυνομία προειδοποιεί πως «εισέρχεστε στο Ντιτρόιτ με δική σας ευθύνη».

Γαλλία: Ελευθερία-Εσωστρέφεια-Υποτέλεια

250px-Bundesarchiv_Bild_183-H25217,_Henry_Philippe_Petain_und_Adolf_HitlerΜια συνθήκη, μια ανησυχία και μια εξαναγκασμένη αντίσταση. Γαλλία. Η χώρα που υπερνίκησε το φεουδαρχισμό. Το κράτος του τρίπτυχου Ελευθερία-Ισότητα-Αδελφότητα, έχει μεταλλαχθεί στην ίσως πιο εσωστρεφή και υποτελή χώρα του σύγχρονου δυτικού κόσμου.

Παρατηρήσαμε το καλοκαίρι που μας πέρασε, την πάντα ετοιμοπόλεμη Γαλλική κυβέρνηση να προτάσσει τα στήθη της και να δηλώνει πρώτη και καλύτερη, (μαζί με την Ελληνική παρωδία κυβέρνησης), πως είναι έτοιμη να στηρίξει οποιαδήποτε επιχείρηση στη Συρία θα αποφασιζόταν από την καλή κυρία Αμερική. Μια ορθή επανάληψη δηλαδή, των «απελευθερωτικών» επιχειρήσεων του παρελθόντος (βλ. Ιράκ, Λιβύη, Αφγανιστάν κλπ.), παίζοντας απλά τον αγαπημένο της ρόλο: Το ψυχοπαίδι που επαγρυπνεί, που στέκεται πάνω από το τηλέφωνο, μήπως το χρειαστεί ο αφέντης του.

Κάτι παρόμοιο είχε συμβεί και παλαιότερα, με την καλοκρυμμένη συνθήκη της Κυβέρνησης του Βισύ, που οι Γάλλοι ιστορικοί την χαρακτηρίζουν ως μια «κακή παρένθεση». Με την εν λόγω συνθήκη (Ιούνιος 1940), η Γαλλική κυβέρνηση, μετά την πτώση της γραμμής Μαζινό, συμφώνησε για παύση κάθε πολεμικής επιχείρησης εναντίον της ναζιστικής Γερμανίας. Παρέδωσαν ουσιαστικά τα κλειδιά της χώρας στους Γερμανούς, που εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι. Το τρίπτυχο σύνθημα της Γαλλικής Επανάστασης δεν άργησε να μετατραπεί σε Εργασία-Οικογένεια-Πατρίδα.

Ο γαλλικός λαός όμως, που είχε μάθει να είναι ελεύθερος και είχε γευθεί την ναζιστική φρίκη, δεν ήθελε και πολύ για ξεκινήσει την αντίστασή του. Κι ήταν κοντά στο να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Αυτό φυσικά θα ανησυχούσε πολύ κόσμο κι έτσι εμφανίστηκε από την Αγγλία ο «σωτήρας» Ντε Γκωλ να τους λευτερώσει! Ο «ριζοσπάστης» Ντε Γκωλ, φυσικά ήταν κι αυτός, που μετά το Β’ Παγκόσμιο κράτησε μια ολόκληρη χώρα σε μια αδικαιολόγητη και υποτελή εσωστρέφεια, μετατρέποντας τη χώρα σε έρμαιο των εκάστοτε περιστάσεων.

Σφόδρα αντικομμουνιστής, τάχθηκε μεν στο πλευρό του λαού, εξαλείφοντας δε, όποια ελπίδα για λαϊκή κυριαρχία, κλείνοντας συνάμα την πόρτα στις σοβιετίες.

Κι αν κάποιοι μας πουν καχύποπτους, αρκεί να παραθέσουμε το παράδειγμα των Σοβιετικών Γκούλαγκ. Όλη η Ευρώπη γνώριζε για αυτά από τη δεκαετία του ’50. Η Γαλλία, έπεσε από τα σύννεφα όταν έμαθε για αυτά το 1980, λίγα χρόνια μετά το θάνατο του Ντε Γκωλ.

*Για την ιστορία να πούμε πως στην ίδια χώρα, συντάχθηκε και η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη (1793), δίνοντας έμφαση στην ελευθερία, τα ίσα δικαιώματα, την ασφάλεια και την ιδιοκτησία.

Και ένα χρόνο αργότερα, η ίδια αυτή χώρα, δολοφόνησε την ίδια της την ελευθερία.

Τα παιδιά της ελευθερίας

Image Μετά την -εν μια νυκτί- πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, κοντά στα 4 εκατομμύρια παιδιά (!) αναγκάστηκαν μέρα με τη μέρα να ζουν άστεγα, στους δρόμους των μεγαλουπόλεων της Ρωσίας. Σήμερα, δυο δεκαετίες αργότερα, οι αρχές εκτιμούν πως γύρω στις 30.000 παιδιά, ζουν στους δρόμους και στους σταθμούς τραίνων της Μόσχας.

Προερχόμενα είτε από κλειστά ορφανοτροφεία ή από νεόπτωχες μεθυσμένες οικογένειες, παιδιά από 5 ως 15 ετών, κουρνιάζουν υπόγεια, πλάι στους αγωγούς ζεστού νερού, που έχουν ξεμείνει από την κομμουνιστική Ρωσία. Αν ο καιρός το επιτρέπει ξετρυπώνουν από το υπέδαφος, σαν τα ποντίκια και ανεβαίνουν στο δρόμο για το μεροκάματο των ίσων ευκαιριών.

Τους αρέσει η Μόσχα, γιατί μπορεί μεν να μην έχουν σπίτι να μείνουν, αλλά βρίσκουν τα πάντα ό,τι χρειάζονται. Coca-Cola, Snickers, Twix, κτλ. Ό,τι βγάζουν από την επαιτεία ή την παιδική πορνογραφία που τους δίνεται σαν επάγγελμα, το καταθέτουν για να αγοράσουν κάτι να φάνε, για τσιγάρα και για κόλλα την οποία εισπνέουν για να ξεχνούν τις νοσταλγικές νυσταγμένες σκέψεις της αγκαλιάς της μαμάς.

Αν βρουν κάποιον από τους ενήλικες αβοήθητους άστεγους στο δρόμο, τον κοροϊδεύουν, τον χτυπούν, τον βρίζουν χωρίς δεύτερη σκέψη.

Τα ελεύθερα παιδιά έχουν ήδη διδαχθεί πώς να καπνίζουν από τα 7 τους χρόνια, πώς να πίνουν αλκοόλ, πώς να εισπνέουν κόλλα. Με ίσες ευκαιρίες στη ζωή, γεννημένα απόβλητα του συστήματος, χωρίς κανένα απολύτως δικαίωμα στη μόρφωση, σκοτώνονται βιασμένα στους σταθμούς των τραίνων από το γείτονά σου ή πεθαίνουν από ουσίες που δίνουν εξαρτημένο νόημα στη ζωή τους.

The Avengers – Οι Εκδικητές

images (5)αρχείο λήψης (3)Image

Σε ποιο σημείο υπερβαίνει την ηθική η αστυνομική βία και πού ξεκινάει η «Προστασία του πολίτη»; Υφίσταται στις αστυνομικές σχολές, που τόσοι και τόσοι μαθητές προτιμούν, το μάθημα της δεοντολογίας του επαγγέλματος; Μπορεί άραγε πλέον να εκφράσει κανείς, στις δημοκρατικές χώρες του 21ου αιώνα, μια άποψη για κοινωνική αλλαγή;

Ας μην πάμε μακριά.

Στα Γιάννενα, λόγου χάρη, μια τέτοια άποψη για κοινωνική αλλαγή ήταν η κατάληψη των παλιών κτιρίων του νοσοκομείου Χατζηκώστα από την ομάδα Αντιβίωση. Κτίρια που παρέμεναν αχρησιμοποίητα και σάπιζαν μέρα με τη μέρα, ενώ οι κοινωνικές ανάγκες ολοένα και πολλαπλασιάζονταν… Παρακολουθείστε πώς η συγκεκριμένη ομάδα  κατάφερε να μετατρέψει την ωρολογιακή, υγειονομική αυτή βόμβα σε στέγη αναγκών και πολιτισμού:

Όλο αυτό το εγχείρημα λοιπόν, που απέδωσε χρώμα και ζωή στα ντουβάρια ενός παλιού σαθρού κτιρίου, σταμάτησε με εντολή του Κάπτεν Δένδια και με γιγάντια επιχείρηση της αστυνομίας, έτσι ώστε να μπορέσει το κτίριο να σαπίσει ξανά με την θλιβερή, ξενοφοβική ησυχία του…

 

Μην καθαρίσετε το αίμα

Μια πολύ πιο βίαιη εκκένωση κατειλημμένου κτιρίου, πραγματοποιήθηκε πριν 13 χρόνια στη σύνοδο των G8 στη Γένοβα. Εκεί λοιπόν διμοιρίες από το Μιλάνο, τη Ρώμη και τη Γένοβα προέβησαν στην ίσως πιο βίαιη αστυνομική επέμβαση των τελευταίων ετών, κάνοντας μια τρομερή νυχτερινή επιδρομή στο σχολείο Armando Diaz, όπου στεγαζόταν εκείνες τις μέρες το Κοινωνικό Φόρουμ της Γένοβας!

Και φυσικά μόλις κατάλαβαν πως κυνηγούσαν σκιές και φαντάσματα, οι υψηλά ιστάμενοι της Ιταλικής αστυνομίας και εμπνευστές του μεγαλύτερου φιάσκου των τελευταίων δεκαετιών, άρχισαν σπασμωδικά να φυτεύουν στοιχεία σε τσάντες και συρτάρια και να δηλώνουν μεταξύ άλλων πως ο χώρος λειτουργούσε σαν νοσοκομείο, γι’ αυτό και όλοι αυτοί οι τραυματίες…

Από την εκδικητική εκείνη επιχείρηση, 93 άτομα συνελήφθησαν, εκ των οποίων οι 61 σοβαρά τραυματισμένοι, 3 σε κρίσιμη κατάσταση και μια κοπέλα σε κώμα. Η επιδρομή κατέληξε με 125 αστυνομικούς ενώπιον της δικαιοσύνης, συμπεριλαμβανομένων διοικητών και προϊσταμένων. Κανείς τους όμως δεν τιμωρήθηκε, λόγω μερικών …καθυστερήσεων στις έρευνες. Δηλαδή, μπορούν ελεύθερα να το θυμούνται και να γελάνε…

220px-Bloodstains_on_Diaz_school_following_police_action_in_July_2001αρχείο λήψης (4)

 

Πιο κάτω δείτε λίγα παραδείγματα Προστασίας του Πολίτη…

imagesimages (1)images (2)images (3)images (4)images (6)images (7)images (8)images (9)images (10)images (11)αρχείο λήψης (5)αρχείο λήψης (6)αρχείο λήψης (7)αρχείο λήψης (9)αρχείο λήψης (10)

Και δεν ξεχνάμε φυσικά…

images (12) Αλέξης Γρηγορόπουλος 15 ετών

oscar-grant Όσκαρ Γκράντ 22 ετών

αρχείο λήψης (11) Κάρλο Τζουλιάνι 22 ετών

Η περίπτωση Όσκαρ Γκράντ

Ο 22χρονος Αμερικανός, είχε βγει έξω να διασκεδάσει με την παρέα του την πρωτοχρονιά του 2009. Τις πρώτες πρωινές ώρες υπήρξαν κλήσεις προς στην αστυνομία για ένα μεγάλο καυγά σε σταθμό τραίνου. Ο Γκράντ και κάμποσοι άλλοι συνελήφθησαν με άφθονες κλωτσιές και τέιζερς. Καθώς λοιπόν, ο μικρός μαύρος άοπλος βρισκόταν ξαπλωμένος με το πρόσωπο στο πλακάκι, αντιστάθηκε, προσπαθώντας να ξεφύγει. Τότε, ο Τζοχάνες Μέσερλι αποφάσισε να τον πυροβολήσει στην πλάτη για να σταματήσει να κουνιέται.

Ο αστυνομικός αυτός καταδικάστηκε με την εξωφρενική ποινή της διετούς φυλάκισης, με την ετυμηγορία της δολοφονίας χωρίς πρόθεση.

-Είδες οι Ισπανοί; Για δες οι Τούρκοι; -Sorry, με πήρε ο ύπνος

ImageΓια άλλη μια φορά αποδεικνύουν πως δε σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους οι Ισπανοί. Όλη η χώρα είναι στο δρόμο και παλεύει για την ελευθερία του νου της. Όλοι μάχονται αλληλέγγυοι, Καταλανοί, Βάσκοι, Καστιγιάνοι, Ανδαλουσιάνοι, νέοι, γέροι, φοιτητές, εργάτες, άνεργοι, απολυμένοι. Δε θέλουν και πολύ για να αφήσουν τη ζεστασιά του σπιτιού και να παλέψουν για κάθε τους δικαίωμα.

Κανείς τους δεν ανησυχεί αν θα στιγματιστεί ως αριστερός ή αναρχικός ή κουκουλοφόρος ή τρομοκράτης. Ακόμα και όταν οι πόλεις είναι μικρές και γνωρίζονται όλοι με όλους.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την πόλη Burgos, στην βόρεια Ισπανία. Μια επαρχιακή, υπερχρεωμένη μεταξύ πολλών, πόλη. Εκεί λοιπόν, οι κάτοικοι βρίσκονται εδώ κι 6 μέρες πίσω από τα οδοφράγματα, λόγω της ανακατασκευής του κεντρικού δρόμου της πόλης. Έργο που θα στοιχίσει στον ήδη υπερχρεωμένο δήμο το εξωφρενικό πόσο των 8 εκατομμυρίων ευρώ.

«Ε, όχι, ο δρόμος είναι δικός μας και δε θέλουμε», απαντούν οι πολίτες περικυκλώνοντας τα έργα.  Image ImageImage

Και μετά έχουμε και τους Τούρκους. Παρακολουθούμε τους γείτονες πιο «ξύπνιους» από ποτέ. Ούτε κι αυτοί διστάζουν να ξεχυθούν στους δρόμους, να επιμείνουν για μέρες και να αντισταθούν. Ο λόγος της τελευταίας τους εξέγερσης, είναι το ξέσπασμα σκανδάλου πολιτικής διαφθοράς, που αφορά, μεταξύ πολλών άλλων, και δυο γιους υπουργών της κυβέρνησης Ερντογάν. Μιλάμε τώρα για σκάνδαλο καθημερινότητας για τα ελληνικά δεδομένα. Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα, Σμύρνη και πολλές ακόμα πόλεις της Τουρκίας δείχνουν το δρόμο της εξέγερσης.

ImageImageImage

Άραγε, θα χαμογελούσαν κι αυτοί αυτάρεσκα αν γινόταν κανένα κίνημα «Είμαστε όλοι Τούρκοι ή Ισπανοί»; Θα ξεχείλιζαν από περηφάνια;

Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν περίμεναν να τους καλέσει κάποιος με φράσεις τύπου «Μην ξυπνήσουμε τους Τούρκους;». Λές να τους ανακοινώθηκε η εξέγερση από την τηλεόραση;

Για κάνε λίγο τώρα ησυχία… θα πει για την αιθαλομίχλη…

Callate!

ImageΚάπου θα πήρε το αυτί σας, πως τις τελευταίες μέρες η Ισπανία είναι πάλι στους δρόμους. Αυτή τη φορά, με φίμωτρο στο στόμα και πλακάτ που κραυγάζουν για «ελευθερία» και «δημοκρατία».

Ο λόγος είναι πως η κυβέρνηση -το «λαϊκό κόμμα»- της Ισπανίας, αποφάσισε να προτείνει έναν από τους ίσως πιο κατασταλτικούς νόμους στην ιστορία. Τι προβλέπει ο εν λόγω νόμος; Ησυχία, τάξη και ασφάλεια. Δηλαδή, τέλος στις διαδηλώσεις. Δια ροπάλου.

Σου αφήνει, βέβαια, μια εναλλακτική, για να λέμε και του στραβού το δίκιο. Θες κύριε να διαδηλώσεις; Καλείσαι να πληρώσεις 30.000 ευρώ πρόστιμο σε περίπτωση που προσβάλλεις αστυνομικό με οποιοδήποτε τρόπο -ευτυχώς που οι ματατζήδες δεν προκαλούν κιόλας- και 600.000 ευρώ πρόστιμο (ναι εξακόσιες χιλιάδες, σωστά το έγραψα) αν τολμήσεις και διαδηλώσεις κοντά στο κοινοβούλιο χωρίς σχετική άδεια!

Τι σημαίνει αυτό; Π.χ. είσαι αγανακτισμένος με κάτι. Καθώς λοιπόν βράζεις από οργή, κάνεις πρώτα-πρώτα μια απλή αίτηση για να πάρεις τη σχετική άδεια και μετά διαδηλώνεις νόμιμα, όμορφα κι ωραία.

Ειλικρινά, δεν ξέρω αν πρόκειται για άλλη μια περίπτωση του δόγματος του σοκ.

Φοβάμαι να μάθω αν τελικά περάσει ο συγκεκριμένος νόμος-έκτρωμα.

Οφείλω όμως, να εμπιστευτώ τους Ισπανούς στον δρόμο.

SoS! Πεντάγωνο καλεί Σιγκαπούρη

images (3)Γιατί υπάρχουν καπνοί πάνω από την Σιγκαπούρη;  Φωτιές στους δρόμους, οδοφράγματα, κροτίδες, χημικά, γκλομπς, μολότοφ συνθέτουν το σκηνικό εδώ και 5 μέρες στην «Μικρή Ινδία».

Όλα ξεκίνησαν την προηγούμενη Κυριακή, σε ένα κεντρικό δρόμο της περιοχής «Μικρή Ινδία» της Σιγκαπούρης, όπου ένα λεωφορείο παρέσυρε και σκότωσε ένα 33χρονο Ινδό. Εκατοντάδες άνθρωποι έσπευσαν στο σημείο, πριν καν φθάσει το ασθενοφόρο. Οι πρώτες βοήθειες απέτυχαν, όπως και οι απόπειρες απεγκλωβισμού του ανθρώπου από τις ρόδες. Η οργή δεν άργησε τόσο, όσο το ασθενοφόρο ή το  φρενάρισμα του λεωφορείου. Οι παρευρισκόμενοι, Ινδοί κατά πλειοψηφία, επιτέθηκαν στον οδηγό του λεωφορείου και κάποιος …κάλεσε την αστυνομία. Στην περιοχή έφθασαν 5 περιπολικά, τα οποία μόλις αντιλήφθηκαν πως δεν μπορούν να ελέγξουν την κατάσταση φώναξαν κάτι άλλους καταστολείς… Αντιτρομοκρατικές ομάδες με κάτι ειδικά εκπαιδευμένους τύπους από το Νεπάλ έσπευσαν να καταλαγιάσουν τα πνεύματα. Προσήχθησαν 176. Συνελήφθησαν 27. Τραυματίστηκαν 39.

Γιατί όλα αυτά; Άποψη μου είναι πως είναι λιγάκι τραβηγμένο να έγιναν όλα αυτά ως απόρροια ενός δυστυχήματος και μόνο. Σημειωτέον, όμως είναι το γεγονός πως στη συγκεκριμένη περιοχή συγκεντρώνονται χιλιάδες μετανάστες, συνήθως Κυριακές, για να διασκεδάσουν, να φάνε, να ψωνίσουν, να καλοπεράσουν δηλαδή στο ρεπό* τους. Γεμίζουν δηλαδή τους δρόμους, με χρώματα, αρώματα και πικάντικες γεύσεις.

Ο πραγματικός λόγος λοιπόν, είναι απλός. Η αγανάκτηση. Οι τραγικές συνθήκες διαβίωσης, οι ανύπαρκτες συνθήκες υγιεινής στα κοινόβια, όπου διαμένουν εκατοντάδες κακοπληρωμένοι μετανάστες εργάτες.

Και τι μόνο γι’ αυτά έκαψαν την πόλη; Ναι, μόνο γι’ αυτά. Δεν είναι λίγα.

*Ρεπό: Είναι η ημέρα ξεκούρασης από τη δουλειά. (Για τη νέα γενιά ανέργων, που θα αναρωτιέται)

Η λιτότητα θα πνιγεί στη Λαμπεντούζα

ImageΕδώ και μέρες η Ιταλία βράζει. Ο κόσμος έχει βγει δυναμικά και μαζικά στους δρόμους. Μην κοιτάτε που η τηλεόραση δεν είπε τίποτα. Η αφορμή φαίνεται να είναι το «Κίνημα PitchFork», δηλαδή οι …αγρότες της Σικελίας, που πιέζουν την κυβέρνηση συνεργασίας (ή συνευθύνης) της Ιταλίας για ριζικές μεταρρυθμίσεις. Μαζικά και αλληλέγγυα απάντησαν οι φοιτητές, οι καθηγητές, που βλέπουν την κυβέρνηση να προχωράει σε elitοποιηση της παιδείας. Μαζικά και αλληλέγυα απάντησαν οι βενζινοπώλες, για τις απαγορευτικές τιμές του πετρελαίου. Μαζικά και αλληλέγγυα απάντησε όλη η Ιταλική κοινωνία, για τα μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας και κατ’ επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θα μου πείς εντάξει. Μπόρα είναι θα περάσει. Βέβαια, το ανησυχητικό είναι (άκου, μίστερ Άδωνις), ότι το όλο κίνημα δεν έχει πολιτική ταυτότητα ή υποκίνηση. Είναι αυτό που λένε, πώς το λένε να δεις, Λαϊκή Εξέγερση. Αίσθηση προκαλεί το γεγονός, πως οι πρωτοστάτες αγρότες, ρωτούμενοι στην Ιταλική τηλεόραση για το τι ακριβώς επιδιώκουν με την κίνηση αυτή, απάντησαν:

«Εμείς, οι αγρότες βρισκόμαστε στο δρόμο για να βροντοφωνάξουμε «Αρκετά!» στο Κράτος, την Κυβέρνηση, στην Ευρωπαική Ένωση. Απλά δεν αντέχουμε άλλο! Βασική μας προτεραιότητα είναι το ότι όλοι τους πρέπει να εξαφανιστούν»

Ένα φυλλάδιο στους δρόμους τα είπε όλα. «Είμαστε οι Άνεργοι, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι εργάτες όλων των κλάδων, οι μαθητές, οι φοιτητές, οι μανάδες, οι πατεράδες. Είναι καθήκον μας να διώξουμε τους εγκληματίες που έχουν την εξουσία.»

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχονται και μερικοί καταστολείς (όχι μπάτσοι), αφαιρούν τα κράνη και εισχωρούν στις διαδηλώσεις.

Κάτι μου θυμίζει εμένα όλο αυτό. Κάτι από προηγούμενο αιώνα. Εμείς εδώ στην Ελλάδα, προτείνω να αράξουμε σπιτάκι μας και να περιμένουμε την ανάπτυξη.

Αυτά. Καλό Χειμώνα.